[the widow maker]

Ik word er zo langzamerhand schijtziek van. Mensen die je altijd om 11 uur uit je bed bellen met een vaag technisch probleem en of je nu meteen kan komen om ze te helpen. Dat het 11 uur in de avond is maakt ze niets uit, dat je dan 8km door de regen moet fietsen ook niet en al helemaal niet dat je morgenochtend naar school moet. En als je er dan komt, dan blijkt hun PC onder de spyware en virussen te zitten. Maar zelf een virusscanner kopen? En spyware removal tools te installeren? Hallo, niet zo technisch hoor! Gewoon een greep uit de afgelopen week.

Zondag 6 februari. Yay, iemand in de familie is jarig en we gaan er met zijn allen naartoe. Na een uurtje rijden komen we aan op de plaats van bestemming. Ik ben nog geen 5 minuten binnen of de eerste persoon die rondloopt stapt al op me af met een technische vraag. Ey, ik hoorde dat jij wel wat van PC's afweet, en nu heb ik een laptopje bij me die niet meer opstart kan jij misschien windows installeren? Nou ja, uit pure beleefdheid doe je dat dan maar. Je loopt met iemand mee naar zijn auto, krijgt een crappy P2 laptop in je handen geduwt en een paar kabeltjes en succes ermee. Wat, een windows-CD? Hoezo? Die heb jij toch wel zeker bij je? Gelukkig had degene waar we op visite waren een windows-CD liggen en ik mocht boven in de studiekamer wel windows gaan installeren. Er zouden kinderen komen en dan zou het niet slim zijn om met een laptop bij de rest van de familie te zitten. Dus daar zit je dan, op een tergend langzame leptop die voor de helft al niet meer werkt zit je 3 uur windows te installeren. Toen ik klaar was liep ik naar beneden, liet zien dat de laptop het deed en "Ow okee, bedankt, ik moet nu naar een andere verjaardag gaan, doei he!". En weg was ie. Vaag ken ik de man van een eerdere verjaardag en de manier van zaken staat me niet aan. Zou ik nu windows hebben geinstalleerd voor iemand anders? Dat hij de laptop gewoon daarna als verjaardags kadootje weggeeft? En me daar niet eens een colaatje voor aanbied? Nou ja het zal wel. Na nog een halfuurtje beneden gezeten te hebben gaan we weer richting huis.

Dinsdagavond 8 februari, omstreeks 19:00 uur.
De telefoon gaat over, toen ik hoorde dat het voor mij was wist ik meteen al dat me dit een avond ging kosten. Aan de andere kant van de lijn hoor ik een jochie van een jaar of 10 die ik zou moeten kennen van een oude buurman en die nu een probleem heeft met zijn computer. De boel is vreselijk vastgelopen en morgen moet hij zijn verslagje voor school inleveren. Of ik meteen kon komen helpen want dit was vreselijk belangrijk.
Dit was me gewoon te vaag. Ik moest naar Hoofddorp toe gaan (is ongeveer 9km fietsen) voor iemand die ik niet ken om een crappy verslag te redden van de ondergang. Ik had er ook helemaal geen zin in, dus ik zei terug dat ik druk bezig ben met een presentatie die ik morgen op school moest laten zien. Dat was niet zo, maar als je zegt dat je geen zin heb zijn ze helemaal boos. Zegt ie terug, ja dat had je dan eerder moeten voorbereiden. Alsof ik nu in de fout zat! Dus ik leg uit dat als ie op zon manier iets wilt bereiken je het wel kan vergeten. Boos hang ik op.

Donderdag middag 10 feb.
Ik kom thuis van stage, niemand is thuis en ik ga ff lekker harde muziek draaien. Paar minuten later gaat de telefoon, ik dacht dat het de buren waren over de harde muziek. Deze keer was het de vader van iemand waarmee ik op de middelbare school in een klas zou hebben gezeten. Ja, ik heb een vraagje, ik hoorde dat jij nogal into computers bent en ik zoek een kopietje van Windows server 2003 pro. Ik wist dat die CD ergens op mijn stage in een laatje lag en meteen kwam de vraag of ik voor morgen ff een kopie kan draaien. Ik moet nu dus mijn werk/opleiding op het spel zetten om iemand die ik niet ken een kopie te kunnen geven waar ik geeneens geld voor kan vragen. Nee, en dan vind je het raar dat ik dat niet doe.

Vrijdag avond, 11 feb.
Net nadat het eten op is, wil ik naar boven lopen naar mijn PC. Totdat de telefoon over gaat, mijn ouders stonden af te wassen dus ik pak hem op. Nog voordat ik mijn naam kon zeggen krijg ik al een heel verhaal aan te horen dat de virusscanner het niet doet en dat internet ook niet wil werken maar email wel en of ik nu langs kan komen. Ik had ook zoiets, als je internet niet goed is dan bel de je ISP op of de maker van de virus-scanner en dan vraag je hun maar wat je kan doen, ik ben geen helpdesk. Dat drong niet echt door en al snel kwam de vraag of ik niet langs zou kunnen komen. Nou het komt niet echt uit, ik ben bezig met een verslagje. Ow, maakt niet uit, morgen kan ook! Weer uit beleefdheid doe je een toezegging om langs te komen, maar dan wel voor vrijdag middag ergens. Zo laat mogelijk in de middag, 5 uur, de meeste mensen gaan eten rond 6 uur dus ben je hooguit een uurtje kwijt. Nou weet ik nu al dat het dus een dik virus of adware is dat de PC loopt te verklooien, en dat je dus eigenlijk de rotzooi van een ander opruimt. De user is te dom om zelf de ad-aware en virusscanner te draaien en op te letten op internet, dus komt het gewoon op neer dat jij moet komen op de rommel virtueel op te ruimen.

Nou kan ik me niet voorstellen dat ik de enige ben die hier last van heeft. Hoe ben jij afgekomen van dit soort mensen? Of heb je er juist veel last van?